Chrząszcz brzmi w trzcinie.

     - Kochanie, pakuj się. Wyjeżdżamy za trzy godziny ! - usłyszałam głośny krzyk mojej mamy z dołu. Prychnęłam pod nosem, zwlekając się z łóżka. Wyciągnęłam walizkę z pod łóżka i zaczęłam pakować swoje rzeczy. Pakowałam wszystko dokładnie.  Chciałam to robić jak najwolniej. Szykowały mi się na prawdę "wspaniałe" wakacje u dziadków w Holmes Chapel. Jedynie co można tam robić to siedzieć w domu lub wychodzić do parku, co tak właściwie jest jedyną atrakcją tego miejsca.
     Zamknęłam walizkę i chwyciłam ją, ruszając w kierunku schodów. Już w połowie drogi można było usłyszeć krzyki mojej mamy. Może jednak ten wyjazd ma dobre strony ? Dwa miesiące pez jej pieprzenia jaka to ja jestem lub nie jestem. Położyłam walizkę w korytarzu i weszłam do kuchni, opierając się o ścianę.
- Jesteś taki popier... -  chrząknęłam znacząco, dając mojej rodzicielce znać, że ja i moja pięcioletnia siostra znajdujemy się w jednym pomieszczeniu. Poprawiła szybko włosy, udając, że wszystko jest okej. - O już jesteś. Michael, kochanie, możesz już zawieść naszą córkę do dziadków - przewróciłam oczami na jej nonszalandzki ton. Podeszła do mnie próbując mnie przytulić, ale ja udając, że nie znałam jej zamiarów podeszłam do Nikki i pocałowałam ją w czoło.
- Jedziemy, tato ? - spytałam mojego ojca, zupełnie ignorując złowrogie spojrzenie mojej mamy.
Suka.
- Jasne, skarbie - odpowiedział i wyszedł za pewnie wyjechać samochodem z garażu. Odwróciłam się jeszcze raz do mojej rodziny i posyłając w ich stronę uśmiech (no może tylko w stronę siostry) i szczepcząc jedynie krótkie "Pa", wyszłam z domu. Moją walizkę włożyłam do bagażnika. Wsiadając do samochodu, wygodnie oparłam się na siedzeniu, szykując się na długą podróż.

~ jeśli przeczytałeś, zostaw komentarz :) ~